ROL ÇALMA

Devletin ya da belediyenin üzerinde çalıştığı, henüz olgunlaşmadığı için kamuoyuna açıklanmayan projeler…
Bir bakıyorsunuz, birilerinin kaleminde “kendi fikri” oluvermiş.

Adı konulmalı:
Bunun adı fikir üretmek değil, rol çalmaktır.

Çünkü ortada gerçek anlamda sahiplenilecek bir emek yokken, yalnızca kulaktan dolma bilgilerle yapılan bu çıkışlar; kamuoyunu bilgilendirmek için değil, yarın ortaya çıkacak başarıdan pay kapmak içindir.

Bugünden konuşurlar…
Yarın proje hayata geçtiğinde ise hiç tereddüt etmeden şunu söylerler:
“Biz gündeme getirmiştik.”
“Bu fikri ilk biz dile getirdik.”
“Hatta bu işin çıkış noktası bizdik.”

Oysa gerçek çok daha basittir:
Ortada bir emek varsa, o emeğin sahibi bellidir.
Sonradan ortaya çıkıp hikâyeye dahil olmaya çalışmak, katkı değil; fırsatçılıktır.

Ama mesele sadece bununla da sınırlı değil.

Bugün geldiğimiz noktada asıl sorun, duruş meselesinin giderek ortadan kalkmasıdır.
Dün “beyaz” dediklerine bugün “kara” diyebilen bir anlayıştan söz ediyoruz.
Dün “vatandaş bunu istiyor” diyenlerin, bugün aynı rahatlıkla “vatandaş bunu istemiyor” diyebilmesinden…

Çünkü artık ölçü değişmiş durumda.
Ne kamu yararı ön planda, ne doğruluk, ne de tutarlılık…

Tek ölçü var:
Günün şartlarına göre pozisyon almak.

Bu yaklaşımın en büyük zararı ise güvene oluyor.
Toplumun hafızasını hafife almak, kısa vadede işe yarıyor gibi görünse de uzun vadede en büyük tahribatı yine toplumda bırakıyor.

BU İSKİLİP BİZİM

Gelelim işin aslına…

İskilip için proje üretmek, fikir ortaya koymak, bu ilçede yaşamı daha kolay ve daha yaşanabilir hale getirmek;
bu topraklarda yaşayan herkesin sorumluluğudur.

Ama bu sorumluluk;
kişisel hırslara yenilmeden,
bireysel reklamlara kurban edilmeden,
“ben yaptım” yarışına çevrilmeden yerine getirilmelidir.

Çünkü mesele kimin konuştuğu değil,
neyin hayata geçtiğidir.

Eğer herkes gerçekten aynı hedef için çaba gösterirse, kazanan İskilip olur.
Ama mesele görünür olmak, öne çıkmak ve siyasi ya da kişisel hesaplar yapmak olursa;
o zaman projeler değil, tartışmalar büyür.

Ve sonunda…
“Sen yaptın, ben yaptırdım” kavgalarının arasında
asıl yapılması gerekenler unutulur.

Oysa unutulmaması gereken çok basit bir gerçek var:
Vitrinde mankenlik yapmak isteyenlen bu ilçeden artık uzak dursun .İskilip  kimsenin vitrini değildir.
Bu ilçe hepimizin.